سن سرطان سینه، یکی از عوامل مهم در بررسی میزان خطر و شیوع این بیماری محسوب میشود. اگر چه سرطان سینه، در هر سنی رخ میدهد، اما با افزایش سن، احتمال ابتلا به آن بیشتر میشود. انجمن پستان، یکی از نهادهای معتبر و علمی در زمینه تشخیص، درمان و پژوهش بیماریهای پستان، به عنوان مرجعی تخصصی و مورد اعتماد در این حوزه شناخته میشود. در ادامه این مطلب درباره سن سرطان سینه توضیح خواهیم داد.
سن سرطان سینه
بیشترین میزان بروز سرطان سینه در زنان بالای ۴۰ سال گزارش شده و شیوع آن در گروه سنی ۵۰ تا ۷۰ سال به اوج میرسد. با این وجود، مواردی از ابتلا در سنین پایینتر، حتی زیر ۴۰ سال نیز دیده شده است. بهویژه در زنانی که سابقه خانوادگی ابتلا دارند یا دارای جهشهای ژنتیکی هستند. بنابراین، توجه به معاینات منظم پستان، آگاهی از علائم هشدار دهنده و انجام غربالگریهایی مثل ماموگرافی از سن ۴۰ سالگی به بعد اهمیت زیادی دارد. تشخیص زود هنگام در موفقیت درمان سرطان سینه اهمیت دارد و تا حد زیادی از پیشرفت بیماری و عوارض آن جلوگیری میکند.
شیوع پایین در زیر ۳۰ سال
شیوع سرطان سینه در زنان زیر ۳۰ سال نسبتا پایین است و این بیماری در این گروه سنی، به ندرت دیده میشود. با این حال، مواردی از ابتلا در این سنین گزارش شده که با عوامل خطر خاصی مثل سابقه خانوادگی قوی، جهشهای ژنتیکی ارثی یا قرار گرفتن در معرض اشعه در سنین پایین مرتبط هستند.
از آنجا که بروز سرطان سینه در این سنین غیر معمول است، علائم اولیه توسط خود فرد یا حتی پزشک جدی گرفته نمیشود و تشخیص با تاخیر انجام میشود. به همین دلیل، آگاهی نسبت به تغییرات پستان، انجام معاینات منظم و مشاوره ژنتیکی در صورت وجود سابقه خانوادگی اهمیت ویژهای دارد. تشخیص زود هنگام، حتی در سنین پایین، منجر به تشخیص به موقع عمل سرطان سینه میشود.
شیوع از سن ۴۰ سالگی به بعد
شیوع سرطان سینه از سن ۴۰ سالگی به بعد، افزایش مییابد و این دوره سنی یکی از نقاط مهم در غربالگری و پیشگیری از این بیماری محسوب میشود. در این سن، تغییرات هورمونی و افزایش سن سلولی، خطر ابتلا به سرطان را بیشتر میکند. به همین دلیل، بیشتر سازمانهای بهداشتی و متخصصان توصیه میکنند که زنان از سن ۴۰ سالگی به بعد بهصورت منظم تحت بررسیهای غربالگری مثل ماموگرافی قرار بگیرند. انجام معاینات بالینی پستان و آگاهی از علائم هشدار دهنده نیز در این بازه سنی اهمیت فراوانی دارد.
بالاترین میزان ابتلا در سنین ۵۰ تا ۷۰ سال
بالاترین میزان ابتلا به سرطان سینه، در زنان بین ۵۰ تا ۷۰ سال دیده میشود. در این بازه سنی، تغییرات طبیعی مربوط به بالا رفتن سن، کاهش فعالیت سیستم ایمنی و تجمع عوامل خطر در طول زمان، احتمال بروز این بیماری را افزایش میدهد. تشخیص در مراحل اولیه، بهویژه در این گروه سنی، تاثیر زیادی در موفقیت درمان و افزایش کیفیت زندگی بیمار دارد. همچنین توجه به سبک زندگی سالم، تغذیه مناسب و فعالیت بدنی منظم، اهمیت زیادی دارد.
احتمال بیشتر ابتلا در سنین پایینتر با سابقه خانوادگی
احتمال ابتلا به سرطان سینه در سنین پایینتر در زنانی که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند، بیشتر است. اگر یکی از بستگان درجه یک مثل مادر، خواهر یا دختر فرد به سرطان سینه مبتلا شده باشد، بهویژه اگر در سنین پایین تشخیص داده شده باشد، احتمال بروز بیماری در سایر اعضای خانواده نیز افزایش مییابد.
این موضوع، به دلیل وجود جهشهای ژنتیکی ارثی است که خطر ابتلا را تا چند برابر بیشتر میکند. بنابراین زنانی که دارای سابقه خانوادگی قوی هستند، باید غربالگری را از سنین پایینتر و تحت نظر پزشک متخصص آغاز کنند. مشاوره ژنتیکی نیز در این موارد بسیار کمک کننده است تا در صورت لزوم اقدامات پیشگیرانه مناسب در زمان مناسب انجام شود.
سوالات متداول
آیا زنان زیر ۳۰ سال هم ممکن است به سرطان سینه مبتلا شوند؟
بله، اگرچه نادر است، اما احتمال ابتلا در این سنین وجود دارد، بهویژه در زنانی با سابقه خانوادگی یا دارای جهشهای ژنتیکی هستند، احتمال ابتلا به سرطان سینه هستند.
چرا با افزایش سن احتمال سرطان سینه بیشتر میشود؟
بالا رفتن سن با تغییرات سلولی، کاهش عملکرد سیستم ایمنی و تجمع عوامل خطر در طول زمان همراه است که احتمال بروز سرطان را افزایش میدهد.
آیا میتوان از سرطان سینه در سنین پایین پیشگیری کرد؟
پیشگیری قطعی وجود ندارد، اما با شناخت سابقه خانوادگی، انجام معاینات منظم، سبک زندگی سالم و غربالگری به موقع میتوان خطر ابتلا را کاهش داد.
آیا مردان هم ممکن است در سنین مختلف به سرطان سینه مبتلا شوند؟
بله، هر چند نادر است، اما مردان نیز در هر سنی به سرطان سینه دچار میشوند، بهویژه اگر سابقه ژنتیکی یا خانوادگی داشته باشند.
سخن آخر
سرطان سینه، یکی از بیماریهای شایع است که در سنین مختلف بروز میکند. اما با افزایش سن، بهویژه در زنان بالای ۴۰ سال، احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر میشود. آگاهی از علائم هشدار دهنده، انجام معاینات منظم و غربالگریهای بهموقع نقش مهمی در تشخیص زود هنگام و درمان موثر ایفا میکند. زنان با سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی باید تحت نظر پزشک باشند تا اقدامات پیشگیرانه بهموقع انجام شود. تشخیص به موقع، همراه با درمان مناسب، شانس بهبودی را افزایش میدهد.